เรื่องราวของคู่สามีภรรยา”โคเฮย์”และ”ยุสุกะ”ที่พึ่งหย่าร้างกันไปหลังจากไม่สามารถประคับประคองชีวิตคู่ให้ไปตลอดรอดฝั่งได้ แต่ในวันที่พวกเขาหย่ากันนั้นได้เกิดอุบติเหตุขึ้นและเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาพวกเขาก็พบว่าตัวเองได้ถูกย้อนเวลากลับมายังวันวานที่ยังเรียนอยู่ม.ปลายปี1ซะงั้น.. (ลอกการบ้านมาจากเพจPersia)

อ่านมังฮัวเรื่องCan You Hear Meในช่วงงานคาร์นิวัลใหญ่ของมหาวิทยาลัย มีคนห้าคนหนีไปที่ชายหาดเพื่อเล่นไพ่ หลินเหวยเซี่ยได้รับโอกาสถามปั้นเซิงหนึ่งคำถาม หลินเหวยเซี่ย: “นายอยากเป็นอะไร?” ปั้นเซิง: “ฉลาม” เขาหยุดครู่หนึ่งแล้วถามกลับว่า “แล้วเธอล่ะ?” “ตู้ปลา” เธอตอบ ทุกคนรู้ดีว่าฉลามกับตู้ปลาไม่มีทางอยู่ด้วยกันได้ เด็กหนุ่มรูปหล่อและหยิ่งผยอง × หญิงสาวนักเรียนดีเด่นที่เย็นชาและสุขุม

อ่านมังฮวาเรื่องRestaurant in the After Lifeอี คังจิน เพิ่งได้รับมรดกเป็นตึกทั้งหลังในย่านกังนัมอันมั่งคั่งของกรุงโซล ข้อแม้เดียวคือเขาต้องบริหารร้านอาหารในตึกนั้นเป็นเวลาห้าปี แต่เขารู้เพียงเล็กน้อยว่าเขาจะต้องให้บริการ เหล่าผี ด้วย! ตั้งแต่เวลา 23.00 น. ถึง 01.00 น. บรรดาผีที่ยังคงมีความแค้นเคืองในใจจะพากันหลั่งไหลมาที่ร้านอาหาร เพื่อค้นหาอาหารสบายใจที่เตือนความทรงจำถึงชีวิตที่เคยเป็นอยู่ คังจิน…

อ่านมังงะเรื่อง The Silent Transfer Student วันหนึ่ง นักเรียนย้ายมาใหม่ผู้ไม่เคยพูดอะไรเลย ได้นำพาผู้รังแกในชั้นเรียนมาสู่การยอมจำนนด้วยทักษะที่แตกต่างอย่างท่วมท้น ด้วยการต่อสู้ครั้งนี้ เขาจึงดึงดูดความสนใจของผู้รังแกจากทุกโรงเรียน ขณะเดียวกัน นักเรียนหญิงอีกคนก็จ้องมองเขาอย่างเงียบๆ

อ่านมังฮวาเรื่องMichelin Starมีร้านอาหารเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นที่ได้รับเกียรติให้ติดดาวมิชลิน แล้วเชฟดาวรุ่งของเรามีความกล้าหาญและทักษะพอที่จะเอาชนะอุปสรรคทั้งหมดหรือไม่? การแข่งขันและความรัก สิ่งเหล่านี้เป็นอุปสรรคหรือเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่จะทำให้เขากลายเป็นเชฟคนแรกที่ได้รับดาวมิชลินในเกาหลี?

Loa เป็นนักผจญภัยระดับล่างที่ทุกคนมองว่า “ไร้ความสามารถ” ทักษะเดียวที่เขามีคือ [สร้างไอเท็ม] ซึ่งเป็นความสามารถในการสร้างไอเท็มเพื่อแลกกับระดับของคุณ ด้วยทักษะนี้ Lore ยังคงอ่อนแอสำหรับระดับของเขาเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม โลอายังคงเพิ่มระดับของเขาต่อไปโดยไม่ใช้ความสามารถ [การสร้างไอเท็ม] เพื่อปรับปรุงความสามารถของเขาให้มากที่สุด เขาออกล่ามอนสเตอร์ระดับต่ำเช่นสไลม์และก็อบลินมาเป็นเวลาหนึ่งป…